Freek van den Berg, geboren in Amsterdam en overleden in Veessen, werd vaak ‘de Kees van Dongen van Kattenburg’ genoemd. Zijn kleurrijke, expressieve werk wordt gerekend tot het fauvisme dat hij op geheel eigen wijze vertaalde naar de Nederlandse kunst.
Al op jonge leeftijd koos Freek voor het kunstenaarschap. Na lessen van Frits Giltay en Han van Dam ontmoette hij in 1937 Kees van Dongen, wiens kleurgebruik diepe indruk op hem maakte. In de jaren na de oorlog raakte hij in Parijs geïnspireerd door Matisse, Derain en De Vlaminck.
Hij werd lid van kunstenaarsvereniging De Onafhankelijken en werkte samen met onder anderen Harry Kuyten en Kees Maks. Zijn werk – landschappen, portretten en vooral vrouwelijke figuren – ademt levenslust en kleur. Ook het theater inspireerde hem: begin jaren ’60 schilderde hij decors voor Opera Forum en werkte hij rond het thema van revues als My Fair Lady.
Naast schilder was Freek kunstcriticus voor onder meer Het Parool en Vrij Nederland. In 1985 verhuisde hij van Amsterdam naar Veessen, waar hij zijn impressionistische invloeden verder ontwikkelde, maar altijd trouw bleef aan het fauvistisch kleurgebruik.
Zijn werk werd breed tentoongesteld, onder meer bij Kunstzaal Hamdorff in Laren. In 1998 verscheen de monografie Freek van den Berg – Leven met kleur, een eerbetoon aan zijn 80e verjaardag en zijn indrukwekkende oeuvre.
