Op 30 jarige leeftijd begon Henk Hulshof met schilderen. Hij is net als vele andere schilders autodidact. Hij startte in een duidelijk realistische stijl, maakte veelal landschappen zoals de schilders van de Haagse School. Later maakte hij kennis met het werk van de expressionistische Cobra-beweging, waar onder meer Karel Appel deel van uitmaakte.
Ook collega schilder Eef van Brakel is in die periode van groot belang voor Henk. Van Brakel maakt dezelfde ontwikkeling door: van impressionist naar expressionist. Met zijn felle kleuren en snelle halen zet hij Henk op het spoor van een nieuwe manier van schilderen. Beiden zijn geïnspireerd door het Duitse expressionisme.
Met houtskool zet Henk de geschetste vlakverdeling op het doek. Als hij tevreden is, poetst hij het koolstof eraf, om daarna met stevige streken de houtskoolcontouren in zwarte verf om te zetten. Om de vlakken te vullen, kiest Henk zijn kleur met zorg.
Een beperkt aantal elementen is duidelijk herkenbaar: karakteristieke gebouwen zoals boerderijen, schuren, molens. En de zon. Altijd schijnt bij Henk de zon. Die staat symbool voor vrolijkheid en warmte.
Wat zijn werk zo geliefd maakt, is de combinatie van expressie en toegankelijkheid. De onderwerpen blijven herkenbaar, terwijl kleur en toets zorgen voor energie, beweging en karakter. Kunst die niet alleen een ruimte verrijkt, maar ook sfeer brengt in huis.
